“Er zijn voor elkaar, dat maakt het verschil”

GuyReynaerts_web“Ik ben begonnen als leerkracht zedenleer in Dendermonde. Later heb ik onder meer in Eeklo gestaan en in Zelzate. De laatste vijftien jaar was ik leraar Frans en geschiedenis aan de middenschool campus Kompas in Wetteren.

Om eerlijk te zijn, ik heb getwijfeld of ik al zou stoppen. Ik ben zestig jaar. Maar als ik zie hoeveel jonge mensen staan te popelen om het over te nemen… Ik heb mijn job altijd met hart en ziel gedaan. Ik ben in 39 jaar loopbaan maar tien dagen afwezig geweest door ziekte. Dat zegt toch wat.

Het mooie aan leerkracht zijn is dat je, omringd door kinderen en jongeren, zelf ook jong van hart blijft. Dan mag je natuurlijk niet op automatische piloot vliegen. Ik heb mijn lessen altijd boeiend proberen te houden, ook voor mezelf. Door variatie in te bouwen, mee te blijven en geregeld mijn cursus bij te sturen. Vooral het vak geschiedenis biedt veel mogelijkheden om aansluiting te vinden bij de leerlingen.
Aan Frans hadden mijn leerlingen uit de eerste graad beroepsonderwijs minder. Al heb ik ook hier initiatief genomen. Vroeger trok de school elk jaar vijf dagen naar Londen. Een collega was met de organisatie daarvan begonnen en ik sprong hem bij. Toen die collega de school verliet, heb ik de organisatie op mij genomen. Sindsdien gaan we met de leerlingen van de eerste graad elk jaar vijf dagen naar Parijs. Nu ik een punt achter mijn loopbaan zet, weet ik niet of een jongere collega de organisatie van die uitstap zal overnemen. Ik hoop van wel.

De laatste jaren als leerkracht waren misschien wel mijn mooiste. Een goede directie, een goed team collega’s… Dat is van onschatbare waarde. Er zijn voor elkaar, elkaar vooruit helpen,… Dat maakt het verschil.
Het enige waar ik al eens mee worstel, zijn de nieuwe elektronische snufjes. Ik merk dat ook bij collega’s van mijn generatie. Smartschool is heel handig en dat lukt wel, maar ooit ben ik er toch in geslaagd om mijn antwoord op een vraag van een ouder per abuis naar alle leerlingen van de klas te sturen. Gelukkig zonder erg, maar toch. Je voelt als ietwat oudere leerkracht dat je niet even vlot met die nieuwe elektronische middelen ‘speelt’ als de jongere collega’s.

Wat ik jongere leerkrachten op het hart wil drukken nu ik vertrek, is om altijd de moeite te doen om naar elkaar te luisteren als collega’s. Leren van elkaar maakt ons zoveel sterker. Al moet je jezelf soms ook de tijd gunnen. Als het even moeilijk gaat: niet te vlug opgeven. Je leert het vak met de tijd.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s