“Jongeren blijven motiveren”

Veerle-klein

“Mijn tweelingzus en ik wilden allebei juffrouw worden toen we klein waren. En we zijn het ook geworden allebei! Mijn grootste motivatie is om de leerlingen iets bij te brengen. Niet alleen op het gebied van kennis, maar ook breder op het vlak van opvoeding. Ja, waarden en normen vind ik erg belangrijk. Wie rondom zich kijkt, ziet meteen dat dat niet evident is. Je moet daaraan werken. Ik probeer dat ook in de klas te doen. Respect hebben voor elkaar vind ik de belangrijkste waarde. Daarmee begint het allemaal.

Ik geef les in het SIBBO in Tongeren. Ik geef praktijkles huishoudkunde en leer de leerlingen onder meer koken. Dit jaar sta ik uitsluitend in het eerste jaar middelbaar. Die leeftijd van 12 tot 13 jaar, zo vlak voor het puberen, spreekt mij wel aan. Als ik vandaag in de derde graad zou staan, zou ik het leeftijdsverschil met de leerlingen wat klein vinden. Ik ben zelf nog maar 24 jaar.

Het buitengewoon onderwijs is niet altijd gemakkelijk. Ik heb ondertussen wel geleerd hoe belangrijk structuur is. Tijdens mijn stage bleek ik daar soms wat problemen mee te hebben. Ik spring nogal rap van de hak op de tak. Ik heb dus zelf moeten leren om gestructureerd te werk te gaan. En ik gebruik die structuur nu ook heel bewust tijdens het lesgeven. Ik werk vaak met stappenplannen. Als we iets gaan klaarmaken in de keuken, begin ik bijvoorbeeld met alle handelingen op kaartjes voor de leerlingen te zetten. Zo doe ik het hele proces mooi en helder uit de doeken . Later kunnen die kaartjes dan weggelaten worden en ga ik verder aan het bord. Stap voor stap. Ik merk dat dat een goede methode is, ook voor de leerlingen.

Ik voel me ondertussen helemaal thuis voor de klas. De ene dag gaat het al vlotter dan de andere, maar dat is niet meer dan logisch. Ik geef ook les aan OV3-kinderen. Dat zijn licht karaktergestoorde kinderen of kinderen met een leerachterstand. Zij hebben het moeilijk om te volgen en hebben onderwijs op maat nodig. In oktober gaf ik les aan tien OV3-kinderen in één groep, maar gelukkig hebben we die ondertussen in twee groepen kunnen splitsen. Met een vijftal leerlingen is het mogelijk om elke leerling individuele aandacht te geven. En dat is echt wel nodig als je bijvoorbeeld iets leert te versnijden.

De leerlingen een toekomst geven, daar zet ik mij voor in. In het eerste middelbaar maken ze zich daar natuurlijk nog maar weinig zorgen om. Maar het is zo belangrijk dat ze hun diploma secundair onderwijs halen. Ik had in een andere school waar ik een vervanging deed eens een erg rebelse leerling in de klas, die vrij agressief uit de hoek kon komen. Hij is op een bepaald moment van school gestuurd en naar het SIBBO in Tongeren getrokken, waar ik vandaag lesgeef. Hij herkende mij meteen. Hij is nog altijd zeer moeilijk te motiveren, maar hij zit ondertussen wel al in het vijfde jaar. We moeten alle leerlingen blijven motiveren en stimuleren, zodat ze alle kansen op een mooie toekomst behouden. Daar geloof ik echt in.”

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s