“Alles wat ik zie, betrek ik op mijn lessen”

Dafne Brosius

“Mijn beide ouders waren leerkracht. Ik wou dat ook kunnen: voor een groep spreken, iets waardevols doorgeven,… Ook het reizen heb ik van mijn ouders mee. Nieuwe dingen ontdekken, je grenzen verleggen. Tijdens mijn studies Romaanse talen ben ik vijf maanden via Erasmus in Nantes gaan studeren. Ik was er de enige VUB-studente Romaanse talen en ik moest er zowat alles zelf uitzoeken. Het was een behoorlijk zwaar programma, maar tegelijk erg leuk en internationaal. En om een taal goed  te beheersen, is het nog altijd het beste wat je kunt doen.

Om ook mijn Italiaans in de praktijk te vervolmaken, heb ik na mijn studies een schooljaar Comenius-assistentschap gedaan in Rome.  Ik stond er in een beroepsschool, maar je kunt dat niet vergelijken met het onderwijs bij ons. In die Romeinse school kregen de leerlingen geen toetsen of examens. Er waren nauwelijks handboeken, laat staan leerplannen. Alles verliep chaotisch. De leerkrachten voelden zich enorm vrij en ze stonden heel dicht bij de leerlingen. Maar tucht was er niet. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat maar weinig van die beroepsleerlingen werk vonden. Neen, geef mij dan maar ons eigen onderwijssysteem. Maar om mijn Italiaans bij te schaven, was het een mooi jaar. Ik had zelf weinig verantwoordelijkheid en omdat er nogal wat lessen wegvielen – er was altijd wel iets – had ik veel tijd om rond te lopen en dingen te bezoeken.

Sinds september geef ik Frans aan het vierde en het zesde jaar ASO in het Atheneum in Vilvoorde. Van mijn moeder had ik gezien dat je als leerkracht dag en nacht kunt blijven werken. Zeker als je een taal geeft, kun je daar voortdurend mee bezig zijn: via de actualiteit, door een film of een toneelstuk,… Alles wat ik hoor of zie of lees, betrek ik op mijn lessen. Ik moet er bewust op letten om het ook eens los te kunnen laten. Dit jaar lukt mij dat in elk geval nog niet. Maar het is dan ook mijn eerste jaar. Ik ben voortdurend met mijn lessen bezig, ook in het weekend of tijdens een vakantie. Ik wil het dan ook erg goed doen voor de klas. Niet alleen wat het vak zelf betreft, maar ook breder. Ik sta zelf erg open voor nieuwe dingen. Dat leert je de dingen te relativeren. Te vaak denken de mensen, en ook de leerlingen in klas, dat het elders beter is. Maar als je af en toe reist, dan besef je al vlug dat de perfecte plaats niet bestaat en dat wij het erg goed hebben, hier in België.

Nieuwsgierigheid, een open geest, je niet beperken,… Dat vind ik belangrijk. Ik stimuleer mijn leerlingen om de actualiteit te volgen en om open te staan voor ervaringen. Zo is er op school een programma ‘Proeven van cultuur’. Ik zit niet in de organisatie, maar ik ga wel telkens mee naar de dansvoorstellingen, het theater of de opera. En in de lessen praat ik daarover. Ook dat hoort bij het plezier van het lesgeven.”

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s